Witte Weekblad: Face gaat niet ten onder en overtreft zichzelf

HAARLEMMERMEER - Alles klopte tijdens de opvoering in De Meerse op locatie van de musical Titanic door Face: een schitterend toneelbeeld, goed acteerwerk, perfecte samenzang, uitnemende solo's, uitgebalanceerde muziek en aantrekkelijke choreografie. Face, zestien jaar geleden opgericht, lijkt nog niet aan het eind van zijn mogelijkheden. 

Een staand minutenlang applaus na de eerste voorstelling afgelopen zaterdag van de musical Titanic: de spelers hadden het meer dan verdiend. Regisseur Toine Paauwe haalde het uiterste uit zijn spelers. Orkestleider Gerbrand van Kolck had de nummers zo gearrangeerd dat ze goed binnen het toonbereik van de spelers lagen. De samenzang klonk overtuigend en harmonieus. Die eer komt ook toe aan zangcoach Marianne Koopman die de zangers zo had geïnstrueerd en getraind dat niemand zich overschreeuwde en het publiek verrast werd met soms bijna professioneel gezongen nummers. Petje af voor het geweldige toneelbeeld, gestimuleerd door het knap ontworpen en prachtig uitgevoerde decor van de Titanic die aan het slot echt ten onder gaat. In het decor zaten allerlei leuke foefjes, waardoor de ketelruimte, het derde klas benedendek en het verblijf van de marconist beeldend werden getroffen. Het orkest klonk prima en het managen van de meer dan veertig spelers met ieder een eigen microfoon is bepaald geen sinecure. Titanic is een lastige musical. De muziek ligt niet direct lekker in het gehoor. Er wordt veel gevraagd van de acteerprestaties. Alle lof voor de spelers die hun rol groot of klein overtuigend wisten te brengen zonder over te acteren.

Traantje

Titanic heeft alle ingrediënten voor een aantrekkelijk drama. De eigenaar van het schip overschat zichzelf en de technische kwaliteiten van het schip. Het onzinkbaar geachte schip gaat ten onder. Er is een scherpe tegenstelling tussen arm en rijk, de hutten van de rijken op het bovendek en de krochten van de derdeklassers diep in het ruim met daartussen de tussengroep. Hoop op een beter leven in Amerika speelt een rol en een droom van een gouden toekomst. Die tegenstellingen waren knap in het toneelbeeld tot leven gebracht. Titanic sleept je mee. Je krijgt de pest aan J. Bruce Ismay (Gert-Jan Verbeek), de meedogenloze eigenaar van de Titanic, die de snelheid van het schip onverantwoord hoog opvoert. Of medelijden met kapitein E.J. Smith (Joost Dessing) die op zijn laatste reis diens bevelen moet uitvoeren, wetend dat het eigenlijk niet kan. Ik moet bekennen dat ik een traantje heb weggepinkt bij het aandoenlijk duet Steeds van Ida (Marjo van der Kroon) en Isidor Straus (Joop van der Sluijs). Geliefden die na veertig jaar niet willen scheiden. Face heeft zichzelf overtroffen na al die mooie musicals die zij al hebben gebracht. Dat belooft veel voor het komend jaar.